Slikar i dekorater, rođen 1866. godine u Splitu (umro u Beogradu 1942. godine), ostao je upamćen u srpskoj istoriji umetnosti kao rodonačelnik modernog srpskog nacionalnog stila. Oslanjajući se na secesiju, koristio se elementima naše tradicionalne i narodne umetnosti i stvorio sopstveni, lepršavi, gotovo bajkovit stil.
Putujući po Balkanu (obišao je Hrvatsku, BiH, Srbiju, Crnu Goru i Makedoniju) skupljao je narodne rukotvorine i proučavao ornamentiku i motive u rezbariji, vezu i tkanju i primenjivao ih u oblikovanju predmeta, slikarstvu, dekorativnoj umetnosti i grafičkom dizajnu. Prikupio je i obradio preko 2.000 motiva s gusala i preslica, ćilima, pokućstva, narodnih nošnji i vezova, Uskršnjih jaja i starih spomenika. Njegovom zaslugom, hrvatski i srpski narodni ornament postao je trajni element primenjene umetnosti i industrijske proizvodnje.
U dekoraciji nameštaja koristio je elemente duboreza. Nameštaj je rado ukrašavao i slikanim delovima, koji su rađeni po motivima s tkanina. U Muzeju primenjene umetnosti kao posebna dragocenost Odseka za nameštaj i drvo izložena je „Inkiostri stolica" iz kabineta ministra prosvete Kraljevine Srbije iz 1907. godine od masivnog, rezbarenog orahovog drveta. Četvorodelni paravan (ulje na platnu) sa floralnim motivima i motivima ptica i diptih, urađen kao u ogledalu temperom na svili, potvrđuju Inkiostrija kao jedinog umetnika jugoistočne Evrope koji je sa uspehom spojio secesiju sa srpskim tradicionalnim stilom srednjovekovnih minijatura.
Pojedine kuće u Somboru i Novom Sadu kompletno su opremljene Medenjakovim nameštajem, dok su u Beogradu u domu svetski poznatog naučnika, geografa i pedagoga Jovana Cvijića (današnjem Muzeju Jovana Cvijica) glavni elementi salonske garniture (luster, čiviluk, kamin) urađeni po Inkiostrijevim nacrtima. Stilizovane životinjske i ptičije glave rađene su po motivima s gusala i dopunjene originalnim tkaninama i vezovima iz raznih krajeva. Kuća je jedinstvena i po unutarnjoj dekoraciji u stilu secesije koju je uradio sam Inkiostri. Medenjak je poznat i po zidnim slikama Saborne crkve Svetog Nikole u Karlovcu (građene između 1758–1787. godine) i crkve Svetog Spiridona u Petrinji (podignuta 1785. godine). Obe crkve pripadaju gornjokarlovačkoj eparhiji, koju su Srbi naseljavali još od XV veka.
Ukoliko ste poklonik likovne ili primenjene umetnosti a niste upoznati sa radom Dragutina Inkiostrija Medenjaka savetujemo vam da posetite Muzej primenjene umetnosti ili Muzej Jovana Cvijića i zakoračite u neponovljivi, bajkoviti svet jednog od najtalentovanijih dekorativnih umetnika.
http://www.madlart.com/auctions/item.php?id=2366
http://www.yellowcab.co.yu/stampano/56/06.jsp
http://www.spc.rs/Genocid/Gornjokarlovacka/gornjol.html
http://sr.wikipedia.org/sr- Јован_Цвијић
Tamara Lujak